Almanca İyelik Zamirleri (Mein, Dein, Sein, Ihr): Possessivartikel Konu Anlatımı, Tablo ve Alıştırmalar
İyelik zamirleri (Possessivartikel) bir şeyin kime ait olduğunu söyler: mein (benim), dein (senin), sein / ihr (onun), unser (bizim), euer (sizin), ihr (onların), Ihr (sizin, resmî). Türkçedeki -ım, -ın ekinin yerine ismin önüne gelir. Kökü sahip, eki ismin artikeli ve hâli belirler: mein Vater, meine Mutter.
iyelik kökü (sahibe göre) + ek (isme ve hâle göre) + isim
Bu derste öğreneceklerin
- 1Almanca İyelik Zamirleri Nedir? Mein, Dein, Sein Ne Demek?
- 2Almanca İyelik Zamirleri Tablosu: Kök ve Ek
- 3İyelik Zamirleri Akkusativ, Dativ ve Genitiv’de Nasıl Çekilir?
- 4İyelik Zamirleri Ne Zaman Kullanılır?
- 5Sein mi, Ihr mi? Onun Derken Doğru Seçim
- 6Almanca İyelik Zamirleri ile En Sık Yapılan Hatalar
- 7İyelik Zamirleri ile Kişi Zamirleri Farkı
- 8Derinleşmek İsteyenlere
- 9Almanca İyelik Zamirleri Alıştırmaları
- 10Almanca İyelik Zamirleri Konu Özeti
- 11Almanca İyelik Zamirleri Hakkında Sık Sorulan Sorular
Almanca İyelik Zamirleri Nedir? Mein, Dein, Sein Ne Demek?
Türkçede aitliği ismin sonuna gelen ekle gösteririz: evim, evin, evi, evimiz. Almancada ismin sonu değişmez; onun yerine ismin önüne ayrı bir kelime gelir: mein Haus (evim), dein Haus (evin), unser Haus (evimiz). Bu kelimelere Türkçede iyelik zamirleri, Almanca gramerde Possessivartikel denir. “Benim evim” derken Türkçede hem “benim” hem de “-im” kullanılabilir; Almancada tek kelime yeter: mein Haus.
İyelik zamiri artikelin yerine geçer. das Haus (ev) derken önde das vardır; “evim” derken das gider, yerine mein gelir. Bu yüzden ikisi birlikte kullanılmaz: “das mein Haus” denmez. Bir de şunu bil: iyelik zamirinin sonundaki ek, ismin artikeline ve cümledeki hâline göre değişir. mein Vater ama meine Mutter; Ich sehe meinen Vater. (Babamı görüyorum.) Bu derste önce kökleri, sonra ekleri öğreneceksin.
| Türkçe | Almanca | Kimin? |
|---|---|---|
| evim | mein Haus | benim |
| evin | dein Haus | senin |
| evi (Lukas’ın) | sein Haus | onun (erkek) |
| evi (Anna’nın) | ihr Haus | onun (kadın) |
| evimiz | unser Haus | bizim |
| eviniz | euer Haus | sizin (siz, arkadaşlar) |
| evleri | ihr Haus | onların |
| eviniz (resmî) | Ihr Haus | sizin (Sie) |
Almanca İyelik Zamirleri Tablosu: Kök ve Ek
Her iyelik zamiri iki parçadan oluşur ve her parça ayrı bir soruya cevap verir. Kök “Kimin?” sorusunun cevabıdır: benimse mein, seninse dein. Ek ise “Ait olan isim ne?” sorusuna bakar: eril mi, dişil mi, nötr mü, çoğul mu ve cümlede hangi hâlde? Aşağıda önce kökleri, sonra Nominativ (yalın hâl) eklerini görüyorsun.
Kök: kişi zamirinden iyelik zamirine
Her kişi zamirinin bir iyelik kökü vardır. Kökü, ait olan isme değil, sahibine bakarak seçersin. Kişi zamirlerini henüz oturtmadıysan önce kişi zamirleri dersine göz atabilirsin; aşağıdaki tablo ikisini yan yana veriyor.
| Kişi zamiri | İyelik kökü | Türkçesi |
|---|---|---|
| ich | mein | benim |
| du | dein | senin |
| er / sie / es | sein / ihr / sein | onun (sahip eril / dişil / nötr) |
| wir | unser | bizim |
| ihr | euer | sizin (samimi, çoğul) |
| sie / Sie | ihr / Ihr | onların / sizin (resmî) |
Resmî Ihr her zaman büyük harfle yazılır. ihr (onun, kadın) ve ihr (onların) küçük harfle yazılır; yalnız cümle başında büyür.
- Mein Name ist Elif.Adım Elif.
- Ist das dein Stift?Bu senin kalemin mi?
- Lukas ist hier. Sein Bruder ist auch hier.Lukas burada. Erkek kardeşi de burada.
- Anna wohnt in Köln. Ihr Bruder wohnt in Bonn.Anna Köln’de oturuyor. Erkek kardeşi Bonn’da oturuyor.
- Unser Lehrer ist sehr nett.Öğretmenimiz çok iyi biri.
- Wo ist euer Hotel?Oteliniz nerede?
- Frau Kaya, ist das Ihr Koffer?Kaya Hanım, bu sizin bavulunuz mu?
Ek: ismin artikeline göre mein mi meine mi?
Kökü seçtikten sonra ait olan isme bakarsın. Nominativ’de kural kısadır: isim dişilse (die) ya da çoğulsa köke -e eklenir; eril (der) ve nötr (das) isimlerde kök eksiz kalır. Bu ekler belirsiz artikel ein ve olumsuz kein ile aynıdır; artikeller dersi ein, eine biçimlerini öğrettiyse burada yeni bir şey ezberlemiyorsun demektir.
| Kişi | Maskulin (eril): der Vater | Feminin (dişil): die Mutter | Neutrum (nötr): das Kind | Plural (çoğul): die Eltern |
|---|---|---|---|---|
| ich | mein Vater | meine Mutter | mein Kind | meine Eltern |
| du | dein Vater | deine Mutter | dein Kind | deine Eltern |
| er / sie / es | sein / ihr Vater | seine / ihre Mutter | sein / ihr Kind | seine / ihre Eltern |
| wir | unser Vater | unsere Mutter | unser Kind | unsere Eltern |
| ihr | euer Vater | eure Mutter | euer Kind | eure Eltern |
| sie / Sie | ihr / Ihr Vater | ihre / Ihre Mutter | ihr / Ihr Kind | ihre / Ihre Eltern |
er ve es için sein, sie (kadın) için ihr kullanılır. euer ek alınca ortadaki e düşer: eure.

- der Schlüssel, - → mein Schlüssel (anahtarım): eril, ek yok.
- die Tasche, -n → meine Tasche (çantam): dişil, -e.
- das Fahrrad, -¨er → mein Fahrrad (bisikletim): nötr, ek yok.
- die Schuhe (der Schuh, -e) → meine Schuhe (ayakkabılarım): çoğul, -e.
İyelik Zamirleri Akkusativ, Dativ ve Genitiv’de Nasıl Çekilir?
İsim cümlede nesne olduğunda ya da bir edattan sonra geldiğinde iyelik zamirinin eki değişir; kök aynı kalır. Değişim, belirli artikelin değişimiyle aynı mantıktadır: der → den olduğu yerde mein → meinen, dem olduğu yerde meinem olur. Aşağıdaki tablo dört hâli tek yerde gösteriyor; öteki kökler de (dein, sein, ihr, unser, euer, Ihr) tam olarak bu ekleri alır.
| Hal | Maskulin (eril) | Feminin (dişil) | Neutrum (nötr) | Plural (çoğul) |
|---|---|---|---|---|
| Nominativ (yalın hâl) | mein Vater | meine Mutter | mein Kind | meine Eltern |
| Akkusativ (-i hâli) | meinen Vater | meine Mutter | mein Kind | meine Eltern |
| Dativ (-e hâli) | meinem Vater | meiner Mutter | meinem Kind | meinen Kindern |
| Genitiv (-in hâli) | meines Vaters | meiner Mutter | meines Kindes | meiner Eltern |
Dativ çoğulda isim de -n alır (Kindern); Eltern gibi zaten -n ile biten isimler ve Autos gibi -s ile bitenler ek almaz. Genitiv’de eril ve nötr isimler -s ya da -es alır.

Tablo büyük görünse de A1’de önce iki satırı oturtman yeter: Nominativ ve Akkusativ arasında yalnız eril sütun değişir. Dativ satırı ilk bakışta yeni görünür, ama ekleri belirli artikelin Dativ’deki son harflerinden gelir: dem → meinem, der → meiner, den → meinen. Hallerin genel haritası için ismin halleri sayfasına bakabilirsin.
Akkusativ: yalnız eril değişir (meinen)
Akkusativ, fiilin doğrudan etkilediği nesnenin hâlidir; Türkçedeki “babamı, çantamı” gibi -ı hâline yakındır. haben, sehen, suchen, besuchen, kaufen gibi fiillerden ve für, ohne gibi edatlardan sonra gelir. Bu hâlde yalnız eril isimlerde ek değişir: mein → meinen. Dişil, nötr ve çoğul Nominativ’deki gibi kalır. Hangi fiillerin ve edatların Akkusativ istediğini Akkusativ dersi ayrıntılı anlatıyor.
- Ich besuche meinen Vater.Babamı ziyaret ediyorum.
- Hast du deinen Schlüssel?Anahtarın yanında mı?
- Can sucht seine Brille.Can gözlüğünü arıyor.
- Wir verkaufen unser Auto.Arabamızı satıyoruz.
- Das Geschenk ist für meinen Bruder.Hediye erkek kardeşim için.
Dativ: meinem, meiner, meinen
Dativ, Türkçedeki “babama, anneme” gibi -e hâline çoğu zaman karşılık gelir. helfen, danken, gehören, gefallen ve geben gibi fiillerden, mit, bei, zu, von, aus gibi edatlardan sonra kullanılır. Dativ’de bütün sütunlar değişir: eril ve nötr -em, dişil -er, çoğul -en alır ve çoğul isme de -n eklenir. Bu hâli isteyen fiilleri Dativ alan fiiller, edatları Dativ edatları dersinde, hâlin kendisini Dativ dersi sayfasında bulabilirsin.
| Kişi | Maskulin (eril): der Vater | Feminin (dişil): die Mutter | Neutrum (nötr): das Kind | Plural (çoğul): die Kinder |
|---|---|---|---|---|
| ich | meinem Vater | meiner Mutter | meinem Kind | meinen Kindern |
| du | deinem Vater | deiner Mutter | deinem Kind | deinen Kindern |
| er / sie / es | seinem / ihrem Vater | seiner / ihrer Mutter | seinem / ihrem Kind | seinen / ihren Kindern |
| wir | unserem Vater | unserer Mutter | unserem Kind | unseren Kindern |
| ihr | eurem Vater | eurer Mutter | eurem Kind | euren Kindern |
| sie / Sie | ihrem / Ihrem Vater | ihrer / Ihrer Mutter | ihrem / Ihrem Kind | ihren / Ihren Kindern |
- Ich helfe meiner Mutter.Anneme yardım ediyorum.
- Lena fährt mit ihrem Fahrrad zur Schule.Lena okula bisikletiyle gidiyor.
- Wir wohnen bei unseren Eltern.Ailemizin yanında oturuyoruz.
- Mehmet spielt mit seinen Kindern.Mehmet çocuklarıyla oynuyor.
- Das Buch gehört meinem Bruder.Kitap erkek kardeşimin.
Genitiv: meines, meiner
Genitiv, Türkçedeki “babamın arabası” gibi tamlamalarda kullanılan hâldir. Bu hâli B1’de ayrıca göreceksin; burada yalnız tabloyu tamamlamak için var. Eril ve nötr isimlerde iyelik zamiri -es, isim de -s ya da -es alır; dişil ve çoğulda -er gelir. Gündelik konuşmada aynı anlam çoğu zaman von + Dativ ile verilir: das Auto von meinem Vater. Ayrıntılar Genitiv dersi sayfasında.
- Das ist das Auto meines Vaters.Bu babamın arabası.
- Das ist das Zimmer meiner Schwester.Burası kız kardeşimin odası.
- Die Freunde unserer Kinder kommen heute.Çocuklarımızın arkadaşları bugün geliyor.
Doğru eki bulmak: üç soru
İyelik zamirli bir cümle kurarken üç soruyu sırayla sorarsan hata yapma ihtimalin azalır. Örnek cümle: Meine Schwester hat ein Kind. (Kız kardeşimin bir çocuğu var.) Burada sahip benim (mein), ait olan isim die Schwester (dişil) ve cümlenin öznesi olduğu için Nominativ’de; dişil Nominativ eki -e, sonuç meine.
- Kimin? Sahibi bul ve kökü seç: ich → mein, Lukas → sein, Anna → ihr, Sie → Ihr.
- Ait olan ismin artikeli ne? der, die, das mı, yoksa çoğul mu? der Bruder, die Schwester, das Kind, die Kinder.
- İsim cümlede hangi hâlde? Özne mi (Nominativ), fiilin nesnesi mi (Akkusativ), Dativ isteyen bir fiilden ya da edattan sonra mı (Dativ)? Eki tablodan al.
- Ich rufe meinen Bruder an.Erkek kardeşimi arıyorum. (ich → mein; der Bruder; Akkusativ → meinen)
- Anna gibt ihrem Sohn einen Apfel.Anna oğluna bir elma veriyor. (Anna → ihr; der Sohn; Dativ → ihrem)
- Lukas wohnt bei seiner Tante.Lukas teyzesinin yanında oturuyor. (Lukas → sein; die Tante; bei + Dativ → seiner)
İyelik Zamirleri Ne Zaman Kullanılır?
İyelik zamiri günlük hayatın birçok yerinde karşına çıkar: eşyalar, aile, vücut, resmî formlar. Aşağıdaki kartlar en sık kullanım alanlarını gösteriyor; hepsinde aynı kural geçerli: kök sahibe, ek isme göre.

1Eşyanın kime ait olduğunu söylemek
Bir şeyin sahibini sorarken ve söylerken iyelik zamiri kullanılır. Bu kalıplarda isim çoğu zaman Nominativ’dedir.
- Ist das deine Jacke? — Ja, das ist meine Jacke.Bu senin ceketin mi? — Evet, bu benim ceketim.
- Wo ist mein Handy?Telefonum nerede?
- Unsere Wohnung ist klein, aber hell.Dairemiz küçük ama aydınlık.
2Aileni ve çevreni tanıtmak
Aile üyeleri, arkadaşlar, komşular ve iş arkadaşlarından söz ederken iyelik zamiri neredeyse hiç düşmez.
- Das ist meine Frau Ayşe.Bu eşim Ayşe.
- Mein Sohn geht in die Schule.Oğlum okula gidiyor.
- Unsere Nachbarin heißt Frau Becker.Komşumuzun adı Becker Hanım.
3Vücut ve sağlık: doktorda
Bir yerinin ağrıdığını anlatırken iyelik zamiri sık kullanılır; “tut weh” (ağrıyor) kalıbıyla birlikte öğren.
- Mein Kopf tut weh.Başım ağrıyor.
- Mein Bauch tut weh.Karnım ağrıyor.
- Meine Hände sind kalt.Ellerim soğuk.
4Resmî yerde Ihr: belge ve bilgi sorarken
Ausländerbehörde, banka, doktor ya da iş yerinde Sie ile konuşulan herkese Ihr (sizin) kullanılır. Her zaman büyük harfle yazılır.
- Ihren Ausweis, bitte.Kimliğiniz, lütfen.
- Wie ist Ihre Adresse?Adresiniz nedir?
- Ist das Ihr Platz?Burası sizin yeriniz mi?
5Bir grubun ortak şeyi: unser, euer, ihr
Birden fazla kişiye ait olan bir şeyden söz ederken çoğul kökler kullanılır: bizim için unser, sizin (arkadaşlar) için euer, onlar için ihr.
- Kinder, wo ist euer Lehrer?Çocuklar, öğretmeniniz nerede?
- Can und Elif verkaufen ihr Auto.Can ile Elif arabalarını satıyor.
- Unser Zug kommt um acht Uhr.Trenimiz saat sekizde geliyor.
Sein mi, Ihr mi? Onun Derken Doğru Seçim
Türkçede “onun” her sahip için aynıdır. Almancada ise “onun” iki kelimeyle söylenir ve ihr kelimesi ayrıca başka anlamlar da taşır. Bu bölümde önce sein ile ihr arasındaki seçimi, sonra aynı biçimde yazılan üç ihr’i göreceksin.
Sein ve ihr: sahibin cinsiyeti belirler
Kök sahibe göre seçilir: sahip eril ya da nötrse sein, dişilse ihr. Ait olan ismin cinsiyeti kökü değiştirmez, yalnız eki değiştirir. Bu yüzden Lukas und seine Mutter (Lukas ve annesi) denir; anne kadın olsa da sahip Lukas’tır. Aynı şekilde Anna und ihr Vater (Anna ve babası) denir. Kural eşyalar için de geçerlidir: sahip isim der ya da das ise sein, die ise ihr gelir.
- Lukas und sein Vater spielen Fußball.Lukas ve babası futbol oynuyor.
- Lukas und seine Mutter kochen.Lukas ve annesi yemek yapıyor.
- Anna und ihr Vater spielen Tennis.Anna ve babası tenis oynuyor.
- Anna und ihre Mutter gehen einkaufen.Anna ve annesi alışverişe gidiyor.
- Das Haus ist alt, aber sein Garten ist schön.Ev eski ama bahçesi güzel. (das Haus → sein)
- Die Stadt ist klein, aber ihr Bahnhof ist groß.Şehir küçük ama istasyonu büyük. (die Stadt → ihr)

Ihr, ihr, ihr: üç farklı anlam
ihr kelimesi Almancada üç ayrı işte kullanılır ve hangisi olduğunu cümledeki yeri ile yazımı gösterir. İyelik zamiri olarak ihr “onun (kadın)” ya da “onların” demektir ve hep bir ismin önünde durur. Kişi zamiri olarak ihr “siz (arkadaşlar)” demektir ve fiilin öznesidir: ihr kommt. Büyük harfli Ihr ise resmî “sizin”dir. “Onun” mu “onların” mı kastedildiğini ise bağlam söyler.
- Elif ist krank. Ihr Kopf tut weh.Elif hasta. Başı ağrıyor. (onun, kadın)
- Die Kinder sind im Garten. Ihr Ball ist rot.Çocuklar bahçede. Topları kırmızı. (onların)
- Lena und Jonas, wo wohnt ihr?Lena ve Jonas, nerede oturuyorsunuz? (kişi zamiri: siz)
- Herr Wolf, ist das Ihr Hund?Wolf Bey, bu sizin köpeğiniz mi? (resmî sizin)
Almanca İyelik Zamirleri ile En Sık Yapılan Hatalar
İyelik zamiri hatalarının çoğu, Türkçede aitliğin tek bir ekle ve ismin sonunda gösterilmesinden gelir: Türkçede “-ım” eki ismin cinsiyetine, hâline ya da sahibin kadın mı erkek mi olduğuna bakmaz. Aşağıdaki kartlarda yanlış biçimi, doğrusunu ve hatanın nedenini görebilirsin.
Das ist meine Bruder.
Das ist mein Bruder.
Türkçede “kardeşim” ve “annem” aynı eki alır. Almancada ek, ait olan ismin artikeline bakar: der Bruder eril olduğu için Nominativ’de ek yoktur, mein gelir. -e yalnız dişil ve çoğul isimlerde: meine Schwester.
Mehmet und ihre Mutter wohnen in Köln.
Mehmet und seine Mutter wohnen in Köln.
Mehmet’in annesi kastediliyorsa kök sahibe göre seçilir: Mehmet erkek olduğu için sein. Anne kadın olduğu için ihr seçmek, kökü sahibe değil ait olan isme göre seçmek demektir; isim yalnız eki belirler (seine).
Ich sehe mein Vater.
Ich sehe meinen Vater.
Türkçede “babamı” derken -ı eki ismin sonuna gelir. Almancada nesne olan eril ismin önündeki iyelik zamiri değişir: Akkusativ’de mein → meinen.
Ich fahre mit meine Freunde in Urlaub.
Ich fahre mit meinen Freunden in Urlaub.
mit her zaman Dativ ister. Çoğul Dativ’de iyelik zamiri -en alır, isim de sonuna -n alır: meinen Freunden. Türkçede “arkadaşlarımla” tek ekle söylendiği için iki yerdeki değişim kolayca unutulur.
Das ist euere Wohnung.
Das ist eure Wohnung.
euer ek aldığında ortadaki e düşer: eure, euren, eurem, eurer. Yazıda “euere” biçimini kullanma.
Herr Schneider, ist das dein Auto?
Herr Schneider, ist das Ihr Auto?
Türkçede “senin” ile “sizin” arasındaki saygı farkı Almancada du ile Sie arasındadır. Soyadıyla hitap ettiğin, Sie dediğin birine Ihr (büyük harfle) kullanılır; dein yalnız du dediğin kişilere.
Das ist mir Buch.
Das ist mein Buch.
Türkçede “ben, bana, benim” aynı kökten geldiği için Almancadaki kişi zamiri ile iyelik zamiri kolayca karışır. mir “bana” demektir (Dativ kişi zamiri); bir ismin önünde aitlik için mein kullanılır.
Der mein Vater ist Arzt.
Mein Vater ist Arzt.
Her ismin önüne artikel geldiğini öğrenince ikisini birlikte kullanmak mantıklı görünebilir. Ama iyelik zamiri artikelin yerini alır; ismin önünde ya artikel ya iyelik zamiri durur.
İyelik Zamirleri ile Kişi Zamirleri Farkı
Kişi zamirleri (ich, mich, mir) bir kişinin yerine geçer; iyelik zamirleri (mein) ise bir ismin önüne gelip o ismin kime ait olduğunu söyler. Türkçede “ben, beni, bana, benim” aynı kökten geldiği için ikisi kolay karışır. Aşağıdaki tabloda her kişinin dört biçimini yan yana görebilirsin; Akkusativ ve Dativ biçimleri Akkusativ zamirleri ve Dativ zamirleri derslerinde ayrıntılı.
| Nominativ (ben) | Akkusativ (beni) | Dativ (bana) | İyelik (benim …) |
|---|---|---|---|
| ich | mich | mir | mein Buch |
| du | dich | dir | dein Buch |
| er / sie / es | ihn / sie / es | ihm / ihr / ihm | sein / ihr / sein Buch |
| wir | uns | uns | unser Buch |
| ihr | euch | euch | euer Buch |
| sie / Sie | sie / Sie | ihnen / Ihnen | ihr / Ihr Buch |
İki türü aynı cümlede görmek farkı netleştirir: Ich gebe ihr mein Buch. (Ona kitabımı veriyorum.) cümlesinde ihr “ona (kadına)” anlamında Dativ kişi zamiri, mein ise kitabın sahibini gösteren iyelik zamiridir. Hilfst du mir? Mein Koffer ist schwer. (Bana yardım eder misin? Bavulum ağır.) Bütün zamir ailesini bir arada görmek istersen bütün zamir türleri sayfasına bakabilirsin.
Derinleşmek İsteyenlere
Tek başına iyelik: meiner, meine, meins
İsim daha önce geçtiyse tekrar etmeden iyelik zamirini tek başına kullanabilirsin; buna Possessivpronomen denir. Nominativ’de eril ismin yerine meiner, dişil isim ve çoğulun yerine meine, nötr ismin yerine meins gelir: Ist das dein Stift? — Ja, das ist meiner. (Bu senin kalemin mi? — Evet, benimki.) Ist das deine Tasche? — Ja, das ist meine. Ist das dein Handy? — Nein, das ist nicht meins. (Hayır, benimki değil.) Öteki kökler de aynı ekleri alır: deiner, seins, unsere.
İsimle aitlik: Pauls Mutter ve die Mutter von Paul
Sahip bir kişi adıysa iyelik zamiri yerine adın kendisi kullanılabilir. Yazıda ada -s eklenir; Türkçedekinin aksine kesme işareti konmaz: Pauls Mutter (Paul’ün annesi), Annas Auto (Anna’nın arabası). Ad s, ß, x ya da z ile bitiyorsa yalnız kesme işareti gelir: Hans’ Vater. Konuşmada aynı anlam von ile de verilir: die Mutter von Paul, die Tochter von meiner Tante (teyzemin kızı).
Wem gehört das? Sahibini sormak
Bir şeyin kime ait olduğunu sormanın en doğal yolu gehören (ait olmak) fiilidir; bu fiil Dativ ister: Wem gehört der Schlüssel? (Anahtar kimin?) — Er gehört meinem Bruder. (Erkek kardeşimin.) Daha resmî ve yazı dilinde wessen sorusu da kullanılır: Wessen Tasche ist das? (Bu kimin çantası?)
unser ve euer konuşmada nasıl kısalır?
Yazıda unsere, unseren, unserem biçimleri esastır. Konuşmada ortadaki e sık sık yutulur ve unsre, unsren gibi biçimler duyarsın; bunlar yazıda da yanlış sayılmaz, ama sen yazarken tam biçimleri kullan. euer için durum farklıdır: ek alınca e’nin düşmesi kuraldır, eure standart biçimdir.
Almanca İyelik Zamirleri Alıştırmaları
Birinci alıştırmada kökü ve Nominativ ekini, ikincide Akkusativ ve Dativ eklerini, üçüncüde sein / ihr seçimini hallerle birlikte çalışacaksın. Parantez içindeki ipucu sahibi gösteriyor; cevabı yazmadan önce üç soruyu sor: kimin, isim ne, hangi hâl?
Alıştırma 1: Kök ve Nominativ eki
Boşluğa parantezdeki sahibe uygun iyelik zamirini yaz. İsim cümlenin öznesi ya da “Das ist …” kalıbında (Nominativ). Cümle başında büyük harf kullan.
- 1
Das ist Bruder. (ich)
- 2
Wo ist Tasche? (du)
- 3
Das ist Auto. (wir)
- 4
Sind das Kinder? (ihr)
- 5
Das ist Lukas. Schwester heißt Lena. (Lukas’ın)
- 6
Das ist Anna. Hund heißt Bello. (Anna’nın)
- 7
Herr Yılmaz, ist das Koffer? (Sie)
Cevap anahtarı
- mein — ich → mein; der Bruder eril, Nominativ’de ek yok.
- deine — du → dein; die Tasche dişil → deine.
- unser — wir → unser; das Auto nötr, ek yok.
- eure — ihr → euer; çoğulda -e gelir ve ortadaki e düşer: eure.
- Seine — Sahip Lukas (erkek) → sein; die Schwester dişil → seine. Cümle başında büyük harf.
- Ihr — Sahip Anna (kadın) → ihr; der Hund eril, ek yok. Cümle başında büyük harf.
- Ihr — Resmî hitap Sie → Ihr, her zaman büyük harf; der Koffer eril, ek yok.
Alıştırma 2: Akkusativ mi, Dativ mi?
Fiile ya da edata bak, ismin artikelini düşün ve doğru biçimi seç.
- 1
Ich besuche heute ___ Vater.
- 2
Hast du ___ Schlüssel?
- 3
Das Geschenk ist für ___ Bruder.
- 4
Wir danken ___ Lehrerin.
- 5
Ich wohne bei ___ Eltern.
- 6
Er spielt mit ___ Kindern.
- 7
Elif ruft ___ Mutter an.
Alıştırma 3: Sein, ihr, Ihr ve haller
Boşluğa tek kelime yaz. Parantez sahibi gösteriyor; eki fiile, edata ve ismin artikeline göre seç.
- 1
Mehmet fährt mit Auto zur Arbeit. (Mehmet’in)
- 2
Lena sucht Brille. (Lena’nın)
- 3
Can und Elif besuchen Großeltern. (Can ile Elif’in)
- 4
Frau Schmidt, wie ist Telefonnummer? (Sie)
- 5
Kinder, wo sind Jacken? (ihr)
- 6
Wir helfen Nachbarin. (wir)
- 7
Ich gebe Sohn das Handy. (ich)
Okuma, dinleme, yazma ve konuşma çalışmaları
A1 seviyesinde her becerinin ücretsiz çalışmaları var, kalanı Premium üyelere açık. Konuyu metinle, sesle ve kendi cümlelerinle pekiştir.
- Okuma çalışmalarıKısa metni oku, anlama sorularını cevapla3 ücretsiz
17 Premium - Dinleme çalışmalarıSesli metni dinle, ne anladığını göster3 ücretsiz
17 Premium - Yazma çalışmalarıBoşlukları doldur, kendi cümlelerini yaz3 ücretsiz
17 Premium - Konuşma çalışmalarıCümleleri sesli söyle, telaffuzunu ölç3 ücretsiz
17 Premium
Almanca İyelik Zamirleri Konu Özeti
- İyelik zamirleri aitlik bildirir ve ismin önüne gelir: mein, dein, sein, ihr, unser, euer, ihr / Ihr. Artikelin yerini alır; ikisi birlikte kullanılmaz.
- Kökü sahip seçer: erkek ya da nötr sahip için sein, kadın sahip ve “onlar” için ihr, resmî Sie için Ihr.
- Eki ait olan isim ve hâli belirler; ekler ein ve kein ile aynıdır.
- Nominativ’de dişil ve çoğul -e alır: meine Mutter, meine Eltern; eril ve nötr eksizdir: mein Vater, mein Kind.
- Akkusativ’de yalnız eril değişir: meinen Vater. Dativ’de meinem (der, das), meiner (die), meinen … -n (çoğul).
- euer ek alınca e’sini kaybeder: eure, euren, eurem. Resmî Ihr her zaman büyük harfle yazılır.
- Doğru biçim için üç soru: Kimin? İsmin artikeli ne? İsim hangi hâlde?
Almanca İyelik Zamirleri Hakkında Sık Sorulan Sorular
Almanca iyelik zamirleri nelerdir?
Possessivartikel ne demek?
Mein mi meine mi, nasıl anlarım?
Sein ile ihr farkı nedir?
İyelik zamirleri Akkusativ’de nasıl değişir?
İyelik zamirleri Dativ’de nasıl çekilir?
Ihr ve ihr arasındaki fark nedir?
Euer neden eure oluyor?
Benzer dersler
- A1Almanca Kişi Zamirleri (ich, du, er, sie, es): Konu Anlatımı, Tablo, Sie ile Hitap ve Alıştırmalar
- A1Almanca Artikeller (Der, Die, Das): Belirli ve Belirsiz Artikel Konu Anlatımı, Tablo ve Alıştırmalar
- A1Almanca Akkusativ (İsmin -i Hâli): Den, Einen, Keinen Konu Anlatımı, Akkusativ Alan Fiiller ve Alıştırmalar
- A1Almanca Dativ (İsmin -e Hâli) Konu Anlatımı: Dem, Der, Den Tablosu, Dativ Alan Fiiller, Edatlar ve Alıştırmalar
- A1Almanca Dativ Zamirleri (mir, dir, ihm, ihr): Kişi Zamirlerinin -e Hâli, Tablo, Örnekler ve Alıştırmalar
- A1Almanca Zamirler (Pronomen): Kişi, İyelik, Belgisiz ve Bütün Zamir Türleri, Tablo ve Alıştırmalar
